Thuis: de omgekeerde wereld editie

Als kind had ik de ene na de andere bevlieging. Van dinosaurussen (nog voordat iedereen op de Jurassic Park bandwagon sprong) tot tijdreizen tot UFO's tot manshoge schildpadden met vechtsport-skills. Ik kwam niet zoveel buiten.
Een van de dingen die me mateloos fascineerde was het idee van de omgekeerde wereld. Vooral Donald Duck raakte er regelmatig verzeild en dat waren steevast zijn leukste avonturen. Een wereld waar honden mensen uitlaten, je bier drinkt om nuchter te worden en rechtse mensen goed zijn. En waar je, als je een week opvakantie gaat, voortdurend thuis komt.

Dat overkwam me deze week. Ik kwam achtereenvolgend thuis in Amsterdam, mijn favoriete stad alsmede voormalig waaonplaats; in Kampen, waar mijn ouderlijk huis staat; in Harderwijk en in Zwolle, waar mijn beste vrienden wonen en weer in Thailand, waar ik dan echt woon. Ik had gedacht dat het vreemd zou zijn. Dat ik het er koud en duur zou vinden. En me zou verbazen ver grachtenpandjes en fietsen en de gezichten van vrienden zonder een waas van pixels eroverheen. Maar niets was minder waar. Op een klein uitstapje naar Utrecht naar heb ik geen vakantiegevoel gehad. Geen aandrang om foto's te maken. Want ik was thuis. Een vriend van mijn zei deze week: "er zijn mensen waar ik nooit diep over nagedacht heb. Dat is het bewijs dat ik van hen houd". Goed, hij had het dan van Nietzsche, maar dat maakt het niet minder waar. En ik geloof dat het opgaat voor alles waar je van houdt. Daar vertrouw je op. Dat neem je voor lief. En dat is een van de fijnste ervaringen die een mens kan hebben.

Het was niet het enige stukje wijsheid dat ik meekreeg. Ik heb deze week heel wat waardevolle tips mogen ontvangen over het leven (Jos), de liefde (Axel) en de muziek (Sjors). En dat was nou precies wat ik had gemist. Lange gesprekken met mensen die me echt kennen en begrijpen. Therapie op maat. En dat was - na twee mislukte relaties, een emigratie en een nieuwe carriere - wel even nodig.

Inmiddels zit ik weer in de nachttrein naar Chiang Mai. Een traktatie op zich. Muziekje op, een paar biertjes erbij en dan langzaam in slaap worden geschommeld dor het ritme van de rails terwijl je droomt over ruimtereizen. Ik ga de goede kant op deze keer. Bij mijn ontbijt kijk ik uit over de ongerepte bergen van Noord Thailand in plaats van de uiterst gerepte buitenwijken van Bangkok. Nog een uurtje hobbelen en ik ben thuis.
Daar ga ik weer. "Thuis."
Ik heb, zonder er erg in te hebben, Chiang Mai deze week al een paar keer aangeduid met dat beladen woord. Maar ik geloof dat het klopt. Ik heb nu mijn werkvisum op zak. Ik ging weg als toerist en kom terug als expat. Met een loeizware rugzak vol spullen die het verhuizen waard waren (maar helaas geen van de mensen) en geen concrete plannen om terug te komen. Het voelt vrij definitief. En hoewel ik iedereen weer enorm ga missen, voel ik me er enorm goed bij.
Thailand is waar ik 30 ga worden. Waar ik 2013 in zal huldigen. Of, als de Maya's gelijk hadden, het einde van de wereld. Dit rare, bloedhete land aan de andere kant van de wereld, is thuis.
Ik leef in de omgekeerde wereld.

En dat bevestigt maar weer de conclusie die ik als kind ooit trok. Dat deze wereld de omgekeerde is. Geloof je me niet? En ijsberen dan? Hoe zouden die eruit zien in de omgekeerde wereld? Zwart. Precies. Alleen zouden ze niet op doodse sneeuwvlaktes leven. Want het is de omgekeerde wereld. En dus zouden dat gebieden zijn waar juist heel veel leeft. Zoals een bos.
Zie je nou wel?
Nog een voorbeeldje? OK. In de omgekeerde wereld regeren de Nazi's de wereld omdat zij de oorlog hebben gewonnen. Alleen zijn dit de omgekeerde-wereld-Nazi's. Dus spreken ze geen Duits en zijn ze heel liberaal en democratisch. Ze hebben nu zelfs een zwarte president.

Kijk om je heen mensen! De omgekeerde wereld is hier! Wat te denken van een nationaal vervoersbedrijf wat er alles aan doet mensen stil te laten staan? Of van mensen die naastenliefde prediken maar extreem intolerant zijn?
Voor hen die het allemal begint te duizelen zal ik eindigen met de wijze woorden van schrijver Douglas Adams, die het allemaal precies in de gaten had:

"Er is een theorie die stelt dat als er ooit iemand ontdekt waar het universum voor is en waarom het hier is, het onmiddelijk zal verdwijnen en worden vervangen door iets nog veel absurders.
Er is een andere theorie die stelt dat dit reeds is gebeurd."

Een eend in een matrozenpak zou me nu niet meer verbazen.


PS: Ik besef me zojuist dat in dit bericht mijn familie er wat bekaaid afkomt. Aangezien zij mijn vakantie en dus dit bericht mogelijk hebben gemaakt, nog even een driewerf hoera voor mijn opa en oma, die 65 getrouwd zijn, en mijn andere verwanten die ik met veel plezier weer de hand heb mogen schudden.